Posts

Թիթեռներ

Թիթեռներ ,  թեփուկաթևավորներ  ( Lepidoptera,   Linnaeus, 1758 ,  հին հուն․ ՝  λεπίς -ի սեռական հոլովով՝  λεπίδος ՝ թեփուկ և πτερόν ՝ թև բառերից),  լրիվ կերպարանափոխությամբ  զարգացող  միջատների  կարգ, որի ներկայացուցիչներին բնորոշ է առջևի և հետին թևերի վրա խիտ դասավորված  խիտինային  թեփուկների առկայությունը։ Տեսակների մեծ մասին բնորոշ է հատուկ մասնագիտացած ծծող տիպի  բերանային ապարատը ՝ կնճիթիկով, որը ձևավորվել է երկարացած  ստորին վերջույթներից ։ Թիթեռների ձևերն ու չափերը բազմազան են՝ 2մմ-ից [1]  մինչև 28 սմ [2] [3] ։ Հայաստանում  հայտնի է թիթեռների շուրջ 3000 տեսակ, որոնք տարածված են  Դիլիջանի ,  Գուգարքի ,  Իջևանի ,  Ստեփանավանի , Գորիսի ,  Մեղրու ,  Կապանի   անտառներում ։ Թիթեռների մեծ մասը վարում են գիշերային կամ մթնշաղային կյանք։ Զարգացումն ընթանում է լրիվ կերպարանափոխությամբ՝ կազմված  ձու ,  թրթուր ,  հարսնյակ  և  իմագո  (հասուն միջա...

Halloween

Image
Halloween ghost stories and scary tales for frightening fun! Ghost Stories 2  :  Ghost Stories 3  :  Ghost Stories 4  :  Ghost Stories 5 Ghost Gallery      My great-grandmother lived alone  up in the mountains at her cabin. Her husband had died, so she was there all alone. She only had one companion, and that was her loving dog. T hey both loved each other very much and the dog loved her and comforted her. Every night when she went to bed, the dog would lick her hand to let her know that he was there to protect her. One night, she had gone to bed and the dog had licked her hand like he had done routinely every night since her husband died. But this night was different. She had woken up in the middle of the night because she heard her dog whimpering. She wanted to comfort him and let her know she was there for him, so she stuck her hand out by the bed and she felt the dog gently lick her hand like always. She figured he was just co...

Վահան Տերյան

Ես կանգնած եմ վայրի ժայռի կատարին, Բա՜րձր, բա՜րձր,— հեռավոր ու մենավոր. Այնտեղ, ցածում, դեռ նիրհում են դաշտ ու ձոթ, Դեռ խավար է այնտեղ՝ դաժան ու լռին։ Սակայն շուտով կատարներից հեռանիստ Արևն այնտեղ հուր կըթափե և ոսկի, Եվ կըցնծան դաշտերը՝ լուռ ու հանգիստ, Երկիրն անհուն կարոտ կյանքի և խոսքի։ Եվ դու կերգես, զարթնած աշխարհ, իմ առաջ, Կարձագանքես իմ ողջույնին սիրառատ, Կըլսեմ ես դարձյալ աղմուկ ու շառաչ Ու կըսիրեմ հեքիաթային առօրյադ։ Լռություն է, մութ է այնտեղ, սակայն իմ Սրտում արդեն արշալույս է՝ հարությո՜ւն.— Ողջո՜ւյն ձեզ մութ ուղիներում երկրային, Ւմ եղբայրնե՛ր, հեռուներում և բանտում…

Հովհաննես Թումանյան «Կացին ախպեր»

Image
Նշեք նկարը